Category Archives: Events

World: EOT

This morning, while eating breakfast, I wondered about the status of the latest phenomenon to grip the world, the end of the Mayan bak’tun 13 that was scheduled to occur on December 21, 2012 in the Gregorian calendar. During this date, it was prophesied that the world would end, wiping out civilization and mankind as we know it.

But the date passed without the book of Revelation fulfilling itself, and today is January 5. People are still reproducing, some restoring the environment while others continue destroying it.

So I proceeded to re-read the Wikipedia article about the issue, and was surprised by two changes.

  1. The article is now written in past tense.
  2. Additional sections were added, primarily describing what people around the world did days before and during December 21, 2012.

I also found a related article, Wikipedia’s “List of dates predicted for apocalyptic events“, which will be the main focus of this blog entry.

Reading through that article, the first thing we notice is that there had been numerous failed predictions for the end of the world in the past, with December 21, 2012 the latest to be added as of writing. Also, there is another list of predictions with dates occurring in the future.

What I’d like to point out, however, is these predictions follow a certain format, a template, depicted as follows.


WHO: Everyone
End of the world
WHERE: Earth
WHY: <reasons>
HOW: <event>
TODO: <choices>
BY: <predictor>
DISCLAIMER: This is not true.

And that the process of coming up with these dates that can be summarized by the following flowchart.

End of the world flowchart

End of the world flowchart

Let’s examine deeper each pattern.

Prediction Template

The template above can be broken down into two components: constants and variables.

The constants are:

  1. WHO. End of the world predictions are almost always targeted to all of humankind, regardless of race, culture, nation, or religious orientation, much like a general announcement or an advertisement, though the scope may change (e.g., the destruction of the Roman empire).
  2. WHAT. The subject does change its wording, but it always pertains to the end of times. As above, the scope may change.
  3. WHERE. Of course, the “where” is always the Earth, in whole (e.g., the 2012 phenomenon) or in part (e.g., the predictions referring to the destruction of Rome), though I presume that if in the future mankind successfully colonized space, the “where” part will become a variable.
  4. DISCLAIMER. The last constant is the disclaimer, for as of writing, there are a total of 197 predictions listed on the page, with 187 of them failing to happen. Simple computation yields a 94.92% failure rate. But then, the computation is actually erroneous, for it assumes that 5.08% of the predictions are successes, and simple logic will dictate that you cannot count those future dates for the simple fact that they still have not passed. Thus, discarding the 10 future predictions, we come up with a 100% failure rate, which is consistent with the empirical fact that Earth, and civilization, is currently undestroyed.

Meanwhile, the variables:

  1. WHEN. This is actually the most entertaining variable, for this is the answer to the core question of when the world would end. As said above, many predicted dates have gone and past, and I sincerely believe that as long as there are people out there with too much free time on their hands, more dates would be cited as “the end of the world”.
  2. WHY. I believe this is the second most interesting variable, and the main reason that predictions don’t happen. I admit that I do not know by heart (or even by rote) all the events listed in the article, so based on what is listed in the tables, we can categorize the usual WHYs into the following:
    • Religious. Usually associated with the second coming. Predictions come from religious works such as the bible, oftentimes with the application of numerology and astrology.
    • Terrestrial. Usually about natural disasters predicting the second coming.
    • Astronomical. Usually about planetary and galactic alignments, and comets.
    • Extraterrestrial. Usually extraterrestrial “ambassadors” relaying alien messages.

    To those who want to know why these WHYs are almost always easily discredited, here are some of the answers.

    • Religious. For the Christians, the Lord explicitly states that no one really knows except the Father when He will come again, since most of the religious predictions concern the second coming of Christ. I really don’t know what to counter for other religions not believing in Christ, or His Father (which is, in a way, sad, for it demonstrates my ignorance of other theistic paradigms).
    • Terrestrial. These events are mostly predictable, and natural. That’s why they’re called “natural disasters”, for they happen naturally, regardless whether humans exist or not.
    • Astronomical. The usual argument here depends on what is being leveraged as to be the “cause” of the tribulation. For a real life example, you can visit NASA’s article about the 2012 phenomenon and read the astronomy-related causes supposed to bring about the destruction of the world last December 21, 2012.
    • Extraterrestrial. So far, there have been no extraterrestrial life forms detected. Though the theory of panspermia attempts to explain how life on Earth came about (apart from others), this theory has not been conclusively proven as time of writing. Thus, these facts alone can discredit people who boast that they had received information on when the world will end. Please do notify me, however, if any of these have been proven THROUGH SCIENCE, not via crop circles and blurry images of lights during a foggy night.

    Of course, I am not saying that these are the only reasons usually posted in the WHY section, but these are the usual ones. Usually, only the wording is modified.

  3. HOW. This variable describes how the apocalypse will take place, which can be through alien invasions, planetary collisions, or through events outlined in the book of Revelation. This variable usually expands the WHY variable through horrendous events, such as very strong earthquakes. This can be said as the third most interesting variable, and is often the source of ideas for entertainment firms such as Hollywood.
  4. TODO. This usually tells people what they should do to survive the apocalypse or, in case of the second coming, how to be saved. Common TODOs include repentance and food stockpiling.
  5. BY. This is the person/s who has/have predicted the destruction. This is a very useful variable in my opinion, for sometimes it helps the public calm down when the person has a history of failed predictions.

Prediction Flowchart

It cannot actually be helped that there is such a thing as a “prediction flowchart”, since all predictions to date have failed (see the DISCLAIMER argument for discussion). The usual process is that when an initial prediction fails to pass, the predictor almost always says that he/she miscalculated/misinterpreted something, then proceeds to publish a revised date with an accompanying explanation of the encountered “anomaly”. A case in point is the predictions of Harold Camping on 2011, which have cast fear upon the Filipino people during that time.

Even the scientifically accepted date of the end of the world, the time when the sun expands to a red giant as it nears the end of its life, is not expressed in exact dates but in estimates. But then, it still can be said that this prediction follows the flowchart, for it may be revised as man gain more knowledge about the interactions of astronomical bodies in space.


As far as end-of-the-world predictions go, we can only conclude the following facts.

  1. No one knows the exact time when the world will end.
  2. Many more predictions will come and go until the world truly ends.

But then, maybe the business of predicting the end of the world is not a waste of time, after all. Just like the entertainment industry, it is somewhat an easy way to be famous, though some do become infamous after their predictions fail. They can also serve as a meter to “measure” public gullibility and ignorance of some basic phenomena, for in most predictions the implications of simple events, which really have no implications at all if experts are to be consulted (e.g., the gravitational effect of galactic and planetary alignments to Earth), are explained through esoteric ways

Consulting again the Wikipedia article, it seems that the world is again due on May 19, 2013 according to Ronald Weinland. Following our template above, here is a summary of what he essentially talks about on his website (as of January 5, 2013).


WHO: Everyone
End of the world
May 19, 2013
WHERE: Earth
WHY: Second Coming of Christ
HOW: See book of Revelation*.
TODO: Repent and prepare
BY: Ronald Weinland**
DISCLAIMER: This is not true.

*This is an assumption, for his blog entries are really long and I’m not patient enough to read them.
**According to Wikipedia, this is his third prediction.

Let’s see each other again on May 20, 2013.



Mag-iwan ng puna

Filed under Events, Scribbles


Posted in Multiply on Jul 6, ’09 8:18 PM

Bonan vesperon cxuij!

Well, ngayon ang aking kaarawan.

Wala lang. Gusto ko lang i-post.

Sa mga bumati (whatever emans they have utilized to get their message through), salamat. Sa mga di naman nakabati, maraming salamat din (kasi hindi siya kumalat at wala namang pumuwersa sa akin na manlibre. Tonikaku, wala rin naman akong ipanlilibre e.).

Oh well, isang taon nanaman ang lumipas, ngunit marami pa namang taong darating. Palagi nga naman nilang sinasabi sa banyagang wika, “Just enjoy life.”

Oh well. Whatever.

Just to end my message, I would like to greet myself in 6 languages (nakit ba nagiging default language ko ang Ingles? YUCK!!!)

Maligayang kaarawan!
Happy birthday!
Naragsak nga kasangay!
Otanjoubi omedetou gozaimasu!
Felichan naskightagon!
с днем рождения!

Note: languages sorted according to level of understanding and fluency. The six languages are: Filipino, English, Ilocano, Nihongo, Esperanto, and Russian.


Multiply comments

vyassa wrote on Jul 7, ’09
happy 28th birthday 😀

iamnaisu wrote on Jul 7, ’09
happy belated birthday! hugs!

jocomo wrote on Jul 6, ’09
Tanjoubi Omedatou arden-chan!

Mag-iwan ng puna

Filed under Archives, Events, Multiply

Conditional Morality

Noong nakaraang Miyerkules (Nob 14, 2012), nagbabasa lamang ako ng kung anu-ano sa aking Facebook feed habang nakikinig kay Parry Gripp nang may lumitaw na nakakaintrigang paskil. Binasa ko ang description na binigay ng orihinal na nagpaskil, at minabuting huwag nang panoorin ang video na tinutukoy niya. Ilang minuto ang lumipas, ngunit hindi pa rin ito mawala sa aking isipan kaya pinanood ko rin, hindi iyong orihinal kundi iyong bersyon na nasa YouTube na ipinamahagi ng pinsan ko. At medyo umangat ang blood pressure ko.

Ito ang nasabing video, na naging viral nang araw na rin iyon (ipinaalam sa akin ng DZMM sa aking Facebook feed).

Sino nga naman ang hindi iinit ang dugo sa unang tingin? Lalo na kapag galit ka sa isang iskandalosang ingliserang mukhang ewan. ‘Yung feeling niya ang ganda ganda niya’t siya ang may-ari ng LRT.

Kaya nakisali rin ako sa uso: ibinahagi ko ang video na nabanggit, at sinundan ang ilang shorts sa Internet patungkol dito. Makikita na nga rin ito sa At tuluyang namayagpag ang insidente sa interwebz.

Maraming nanlait (kasama ako), at mayroon ring nakisimpatiya, sa babaeng butangera. Nagkaroon ng sandamakmak na moral debates sa comments section ng iba’t ibang websites na naglakas-loob na icover ang nangyari. Sa aking Facebook feed, ito ang naging kontribusyon ko (maliban sa pagtulong sa pagpapakalat ng video):

May bago na namang victim ng cyberbullying. This time, she deserves it.

(Well, deserved din naman ni Sotto yung nangyari sa kanya. Epal kasi.)

Ito rin ang panahong masarap siyang kantahan nito:

Makalipas ang ilang araw, biglang nagbago ang ihip ng hangin; nagsimulang maglabasan ang mga paskil tulad nito:

So on one corner we’ve got people judging the “liar” girl, and on the other there are people judging the people judging the girl. Let’s all judge each other! Haha

Sa puntong ito, hindi ko na masyadong pinapansin si amalayer, pero noong nabasa ko ang ilang paskil na tulad noon, hindi ko maialis sa akin na mainis sa mga taong sumusuporta kay amalayer. Para bagang kinukunsinti pa nila iyong epal na iskandalosa.

Pero naisip ko bigla ang konsepto ng conditional morality, at naging neutral ang posisyon ko.

Hindi ko na mahanap kung saan ko unang nabasa ang konseptong ito; hindi ko rin sigurado kung ito ba talaga iyong term na ginamit doon. Pero kumbaga parang ganito ang pagkakaintindi ko sa kanya:

May mga kaugaliang nagiging acceptable o hindi depende sa sitwasyon.

Halimbawa nito ay iyon ngang nagyari sa LRT noong nakaraang Miyerkules.

Naalala ko tuloy ang isa pang kanta ni Parry Gripp:

They say at playing the fool
Everyone must take a turn
But when the spotlight lands on you
It burns, oh how it burns
You never learn…

Bale ano ang punto ng paskil na ito? Kung tutuusin, hindi ko rin alam; siguro nga kailangan ko lang ng maipapaskil para sa araw na ito. Pero siguro ito na lang ang masasabi ko sa isyung ito: kalimutan na natin si amalayer; tutal, nasira naman na natin ang kanyang buhay at imahe. Baka nga hindi na niya makuha ang kanyang pangarap na maging DJ. Marami na rin naman nang nangungonsensya sa mga naninira. Tsaka kung tutuusin nagmumukha tayong tanga sa harap ng mundo dahil mga balitang pang-tabloid ang sumisikat sa bansa natin.

Siguro nga, by nature tsismoso’t sandamakmak ang free time ng mga Pilipino, kasi kung tutuusin ay benign pa ito kumpara sa isang palabas sa TV5, kung saan nag-aaway ang mga magkakapitbahay sa harap ng camera. Tapos may lawyer, pari at counselor pa kunwari, at may host pa! Ang taas siguro ng ratings nila’t malaking pera ang nahahakot ng TV5, kasi hanggang ngayon nasa ere pa rin ang napakawalang-kwentang palabas na ito.

Oo, ito ang tinutukoy ko. At ito ang isang episode ng palabas na iyon.

Mag-iwan ng puna

Filed under Events, Scribbles, Videoke, Videos

WTC Day: Whatever.

Ngayon ay ang araw na ginugunita ng Amerika ang pag-atake ng mga terorista sa WTC noong 2001 nang araw ding ito. Dito pinabagsak ng mga terorista gamit ang tatlong eroplano ang dalawang gusali ng WTC sa New York. Ito rin ang naging excuse ni Bush upang giyerahin at guluhin ang buhay ng mga tao sa Iraq at Afghanistan upang mapatay raw ang mga sangkot sa pag-atakeng ito sa isa sa mga pinakamakapangyarihang bansa sa mundo sa kapanahunan natin ngayon.

Kaya naman nakakainis makinig ng radyo ngayon. At ganoon din siguro ang mararamdaman ko kapag kaharap ko ang TV.

Naiinis ako hindi dahil sa ginawa ng mga terorista ngayong araw na ito sa Amerika (kawawa daw sila), ngunit dahil sa sobrang emphasis ng media ngayon sa araw na ito. Oo, naapektuhan ang buong mundo. Oo, nagbago ang mukha ng terorismo. Oo, nagkaroon ng giyera sa modernong panahon. Pero kung titingnan mo, ano naman para sa ating mga Pilipino? Umunlad ba ang Pilipinas dahil dito? Tumaas ba ang bilang ng trabaho at budget ng UP at SUCs noong nangyari ito? Natanggal ba sa puwesto si GMA noong Setyembre 11, 2001? Hindi naman, ‘di ba? Sa katunayan nga, puro negatibo lang ang sagot sa mga katanungang ito.

Naiintindihan ko naman na, malamang, big deal ito sa mga Amerikano, kasi bansa, ekonimiya at mga gusali nila iyon. Medyo big deal din ito sa mga OFWs na naroon nang mga araw na iyon, dahil kahit papaano’y nasangkot din sila at ang kanilang mga pamilya’t kamag-anak. Pero sa ordinaryong Pilipinong hindi makahanap ng trabaho dahil sa sobrang taas ng mga kwalipikasyong hinihingi ng mga kumpanya sa kanya, o ‘di kaya’y kay manong tsuper na naiirita sa lingguhang pagtaas ng presyo ng gasolina, o kaya naman sa isang estudyanteng namomroblema kung matatapos ba niya ang thesis niya o hindi, kailangan pa ba nilang masyadong dibdibin ito?

Bakit, concerned ba sila na dito sa Pilipinas ay maraming taong nagugutom at walang tirahan? Iniisip din ba nila ang giyera sa Mindanao? (Oo siguro; laking epal nila roon.) Tumugon (at tumutugon) ba sila sa hiling ng sandamakmak na taong pinapaalis ang mga base militar nila sa kung saan-saang panig ng Pilipinas nakatayo? Willing din ba silang tulungan ang Pilipinas sa pagbabayad ng utang-panlabas natin? Hindi naman, ‘di ba?

Siguro nga, unfair din na kebs lang tayo sa araw na ito, dahil medyo malagim din nga naman ang nangyari. At kahit papaano naman, natuwa rin ako noong pinapanood ko sa YouTube ang pagbagsak ng mga gusaling nabanggit taken at different angles; astig kasi ng mga kuha. Pero kung ito na lang ang magiging centerfold ng bawat pahayagan sa bansa nati’t main report sa telebisyo’t radyo, e mukhang may mali na ata. Bakit, para sa mga Pinoy ba, mas mahalaga ba ang pangyayaring ito kaysa sa bagong bagyong inaasahang papasok ngayong gabi? Mas mahalaga pa ba ito kaysa sa isyu ng pork barrel ng mga politikong napapaniwala tayong nagtatrabaho sila? Mas karapat-dapat pa ba ito kaysa sa ulat-trapiko sa lungsod ng Quezon? Mas importante pa ba ito kaysa sa mga landi moments ni Kris Aquino araw-araw sa TV? Siguro, alam na nating ‘hindi’ ang sagot sa mga katanungang ito.

Iyan din kasi ang hirap sa ating mga Pilipino: masyado tayong nasisilaw sa “greatness” ng Amerika. Weird lang, kasi wala namang ganyang masyadong nararamdaman ang mga Pilipino pagdating sa mga Kastila’t Hapon. Ni ultimo nga ata sa sariling kakayanan ng mga tao rito, wala na rin. (May dalawa akong kakilalang hindi proud maging Pilipino. Iyong isa, dakilang epal; iyong isa, social norms ang ayaw niya (medyo reasonable naman). Yung sa nauna, bahala siya sa buhay niya; sa ikalawa, 50-50 ako.)

Masyado natin silang iniisip; ginagatasan naman nila tayo sa pamamagitan ng ating natural resources. Ang galing lang.

Sabagay, hindi na rin natin siguro masisisi ang media; kailangan nila ng matataas na ratings kaya pumapatol sila sa mga kalokohang tulad nito. Noong nakaraang buwan ng lang, pinagtripan si Christopher Lao. Benta nga siya. Yun nga lang, Pilipino rin mismo ang sinisiraan, kaya siguro mas bumenta.

Pansin niyo, ang hilig tayong siraan ng ibang bansa, pero hindi naman natin sila masiraan? Oo, nagagalit tayo, pero hanggang doon lang. Hanggang demands of public apology. Samantalang ang Spratly, inaangkin na ng China, wala tayong (masyadong) magawa. Ang corny naman.

Ewan. Minsan talaga hindi mo na rin alam kung sino ang may pakana’t dapat sisihin: ang gobyerno ba, ang ibang bansa, o tayo na rin mismo. Pangit lang kasi sa atin, hanggang sisihan lang, wala namang umaaksyon para masagot ang (mga) isyung nagpasimuno ng sisihan.

Ay basta. Sa mga Amerikano: sige lang, i-enjoy niyo ang araw na ito. Sa atin namang mga Pilipino: huwag masyadong seryosohin. Una, hindi pa naman tayo ganoon ka-sikat, ‘di ba? Ikalawa, wala pa namang masyadong mapapala ang mga terorista sa atin, kaya naman kung atakihin man nila tayo, ano naman? At tsaka, wala pa tayong gusaling kasing-taas ng WTC. LOLz lang sa mga gustong magpabagsak ng building. Ikatlo, mas marami pang mas mahalagang isyu kaysa rito, tulad na lamang ng RH Bill na sabi ng simbahan ay naapi raw sila (epal lang talaga), at kung magkakatuluyan ba sina at.

Ang saya talaga sa bansa natin. Ang daming fluff na iniisip ng mga tao.

1 Puna

Filed under Dedications, Events

Maligayang Pasko!

Pumunta ako ng Puregold kanina para bumili ng supplies ko para sa darating na linggo. Medyo wala ako sa mood dahil mainit; grabe lang talaga. Sadyang ganito yata talaga pagkatapos umalis ng isang bagyo.

Natuwa naman ako dahil pagpasok ko pa lang, naririnig ko na ang pinatutugtog nila: Christmas song medley. Remixed. At nakakabit pa sa kanta ng Pink na Get The Party Started.

Paalala: ikaapat pa lang ng Setyembre. Ngunit nagpapatugtog na sila ng mga ganitong klase ng mga kanta.

Ako’y isa sa mga mangilan-ngilang mga tao (kung existent nga sila) na naniniwala na hindi lang tuwing pasko dapat pinatutugtog ang Christmas songs, kahit na iyon ang dahilan kung bakit sila tinawag na ganoon. “Walang basagan ng trip,” ika nga ng aking kapatid, kung trip nilang magpatugtog ng ganyang klaseng mga kanta sa lamay, halimbawa. Kaya naman medyo kebs ako kung tutuusin.

Ngunit para sa mga Pinoy, may ibig sabihin ang araw ng Setyembre, o September para sa mga (pa-)sosyal. Dahil pagdating ng tinatawag na ber months, isa lang ang ibig sabihin nito: Pasko na.

Kristiyano man o hindi, maraming tao ang natutuwa pagdating ng pasko. Ngunit, iba ang mga Pilipino, dahil “opisyal” na nagsisimula ang pasko sa Pilipinas pagpatak ng ika-unang araw ng Setyembre. Isang indikasyon nito ang nangyari kanina sa Puregold.

Siguro naman, kahit papaano’y katanggap-tanggap na rin ang blog entry ko na itong patungkol sa pasko sa ‘Pinas.

Ito na lang ang masasabi ko ukol sa isyung ito:

  1. Maaga ang pasko sa Pilipinas. Walang dapat ipagtaka, dahil parang tradisyon na rin ito’t parte na ng kultura ng Pilipinas.
  2. Mahaba ang pasko sa Pilipinas. Malamang.
  3. Masayang mamili habang nakikinig ng Christmas songs, lalo na kung medley at medyo mabilis ang tono. Nakakainis, dahil nadala ako ng epekto nito’t mas ginanahan akong mamili, kahit na alam kong mawawalan din ako ng pera sa huli. Siguro, taktika ito ng mga mall upang mas makabenta sila, at marahil ito rin ang rason kung bakit mas gusto ng mga taong mamili tuwing pasko at nakakapagtiis makipagsiksikan sa mga taong nagra-rush mamili. Buti na lang hindi ako naging one day millionaire kanina.
  4. Tataas na naman ang kita ng mga kumpanya sa darating na mga buwan. Ngunit asahan ang pagbaba ng ipon sa bangko, malimit na pag-o-overtime ng mga empleyado para kumita ng mas maraming pera, at ang pagdami ng mga manggagawang nagmamakaawang itaas ang kanilang mga sahod. Huwag na ring magtaka sa nakasanayan nang mga reaksyon: pagsibak sa puwesto, fire hose, o di kaya’y mapait na katahimikan.
  5. Maraming tao ang magtataka kung bakit wala na silang madudukot pagdating ng Marso. Malamang! Tandaan: nagsisimula pa lang ang pasko, at magtatapos ito sa Marso. Good luck na lang sa inyo.

Tandaan: Hindi pera o kabonggahan ang gustong ipahiwatig ng Kapaskuhan. Kung iyon lang ang nakikita mo at Katoliko ka, magpakamatay ka na lang. Bawas gastos na sa pamilya mo (in the long run), bawas CO2 emitter para sa ikabubuti ng mundo, at siyempre, bawas din sa bilang ng mga taong dapat regaluhan (at mang-aagaw sa mga regalo).

Maligayang pasko sa ating lahat! 🙂


P.S.: All-in-one package para sa mga hindi makapaghintay:

  1. Setyembre: Maligayang (simula ng) Pasko!
  2. Oktubre: Happy graduation! para sa mga Octoberian, at Happy Halloween! para sa mga nagdiriwang nito.
  3. Nobyembre: Maligayang araw ng mga patay. (Tinding paradox nito.)
  4. Disyembre: Maligayang pasko ulit.
  5. Enero: Maligayang bagong taon!
  6. Pebrero: Maligayang araw ng mga puso! Nakikiramay rin ako sa mga heartbroken (o walang heart at/o broken) sa araw na ito. Araw din ito ng mga em; inuman na lang tayo mamaya sa kanto.
  7. Marso: Maligayang pagtatapos! para sa mga graduates, at Maligayang pagtatapos! din dahil natapos na rin ang Pasko. (Pero nakakatamad talagang iligpit ang Christmas tree; sa susunod na buwan na lang ulit (ad infinitum).)

Mag-iwan ng puna

Filed under Events

Hitler vs Christopher Lao

Wala akong intensiyong buhayin pang muli ang isa nang inaaamag na (sana na) issue, pero masyado akong natuwa sa video na ito. Kaya, pasensya na.

Natuwa ako sa video na ito dahil pawang katotohanan ang laman. Talagang kita mo na pinag-isipan.

Pasensya na sa mga mao-offend. The truth hurts, ika nga.

Mga puna:

  1. Pansin ko lang talaga, sa mga video spoofs nito, banführer lang talaga ang sinasalin ng tama. Hindi ako marunong ng Deutsch, pero alam kong sir or general ang ibig sabihin ng banführer.
  2. Dapat nagre-review ako para sa eksamen namin mamaya, kaso hindi ko talaga alam kung paano siya sisimulan. Bahala na; mukha namang madali ang prob set.


EDIT: OMG, nakalimutan kong i-cite ang source! Una ko pong nakita ko po ang video na iyan sa Ito po ang orihinal na blog entry: Pasensya na po kung nalimutan ang citation (hindi ko po sinasadya).

Mag-iwan ng puna

Filed under Events, Scribbles

To all new RNs: おめでとう!

Kahapon, inilabas na rin ng PRC (sa wakas!) ang resulta ng 2011 Nursing board exam. Marami ang natuwa, at siyempre, mayroon ding mga nalungkot.

Hindi ako BS Nursing student, ngunit isa rin ako sa mga medyo na-excite (na-arouse?) nang mabalitaan kong lumabas na ang resulta, dahil mayroon akong kaibigang BS Nursing. Kaya naman kahit nagco-code ako kahapon, inabangan ko pa rin siya.

Para sa mga hindi pa nakakita kahapon, ito ang website kung saan makikita ang resulta:

<In a BS CS perspective>

Ang mga puna ko sa site na ito:

  1. Ang link ng resulta. Blogspot?! Bakit andiyan?! Hindi ko rin alam, ngunit ewan ko sa PRC. Pero mukhang ito ang opisyal na blog ng PRC. Ewan.
  2. Ang bano ng layout niyo! Xet lang, nakakainis. Parang hindi pinag-isipan, o designed atang pahirapan ang mambabasa para hanapin ang mga bagay bagay. O baka naman pang-IE lang ito; kung gayon, isara niyo na lang at ipaskil ang resulta sa mga diyaryo, tulad ng ginagawa ng UP sa resulta ng UPCAT. Pa-website website pa kayo, hindi niyo naman alam i-maintain. E mas matino pa ata ang blog na ito kaysa sa inyo.
  3. Ang bano ng color schemes! Xet lang. Tulad ng nasa itaas.

</In a BS CS prespective>

Sa kabila ng isang banong website ng isa umanong credible na organisasyon, para sa lahat ng bagong RNs, ito lang ang masasabi ko: おめでとう! Sana pagbutihin niyo ang inyong mga trabaho, at hindi maenganyong kumuha ng lagay o mag-abroad (kailangan namin kayo rito!), o ‘di kaya nama’y pagtripan ang isang taong walang malay sa ER dahil sa may canister na nakasuksok ka kanyang puwitan.

Good luck, and God bless sa paghahanap ng mapapasukan. 🙂


  1. Ang ibig sabihin ng RN ay Registered Nurse. Kanina ko lang din nalaman; may angal ba?
  2. Ang ibig sabihin ng おめでとう! ay congratulations!. Nihongo iyan. Ngayon mo lang nalaman; umagal ba ako?
  3. Nakapasa ang kaibigan ko sa eksamen na ito. おめでとう、バカドルさん! (Congratulations, Mr. Bajador!) Yayaman ka na. 🙂

Mag-iwan ng puna

Filed under Dedications, Events